( شِهاباً رَصَداً - 9 / جنّ ) الشُّهْبَة : سپيدى آميخته به سياهى است كه تشبيهى است به شعلهء آميخته با دود و از اين معنى عبارت : كتبة شَهْبَاءُ : است يعنى سياهى مردم و سپيدى شمشير . ( صحنه و دورنماى جنگ تن به تن ) . ( كتيبة : دسته‌اى انبوه از سپاهيان جمعش - كتائب - است ) . شهد : الشُّهُود و الشَّهَادَة : حاضر بودن و گواه بودن يا با مشاهده چشم و يا با انديشه و بصيرت . واژه - شَهَادَة - در معنى حضور به صورت مفرد به كار مىرود ، مثل آيه : ( عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ - 73 / انعام ) . ولى به كار بردن واژه - شُهُود - يعنى حضور يافتن ، بطور مجرّد - شايسته‌تر است و - شهادة « 1 » - با مشاهده شايسته‌تر . مَشْهَد : محضر و جاى حضور . مُشْهِد : زنى كه همسرش پيش او حاضر است ( و مغيب عكس آن است يعنى زنى كه شوهرش غايب است ) . جمع مَشْهَد - مَشَاهِد - است و - مَشَاهِد الحجّ : مواقف و مكانهاى وقوف در مكّه شريف كه فرشتگان و پاكان از مردم در آنجا حضور بهم مىرسانند . و گفته‌اند - مَشَاهِد الحجّ - جايگاههاى انجام عبادات و مناسك حجّ است . در آيات : ( لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ - 28 / حجّ )

--> ( 1 ) آيه چنين است كه مىگويد : ( بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ . . . ) ستمكاران را چه مكافات بدى خواهد بود آفرينش آسمان و زمين با آگاهى و حضور آنها انجام نشده و نه از آفرينش خودشان آگاهى دارند .